یـــك فــنــجان بـــــــــــاران ؛

با طــعــم خـــــــــاطــــــره . . .

لــطفاً

کاش مدادی اختراع میشد

که میتوانست

سرنوشت مرا به تو وصل کند

 عاشق که میشوی

نا آرام میشوی ، گاهی حسود ، گاهی خود خواه ، گاهی دیوانه،

گاهی آرام ، گاهی شاد ، گاهی غمگین ، گاهی خوشبخت ترین

یک روز به خودت میایی میبینی تنهایی ؛

تنها ترین هیچ کسی رو نداری حتی برای درد و دل کردن و حرف زدن...

تنها غم میماند کنارت و تنهایی

سال ها می گذرد

و من از پنجره بیداری

کوچه یاد تو را می نگرم ... می بویم

و چنان آرامم که

کسی فکر نکرد

زیر خاکسترآرامش من

چه هیاهویی هست ...!

عاشقی هم دردی است ...!

و من از لحظه دیدار تو می دانستم

که به این درد شبی خواهم مرد...!

یک حبه قنــــــد ،درفنجـــان قهـــوه ی تلخ شیرین نمیشـــود

دو حبه قنــــد ،در فنجـــــان قهــــــوه ی تلخ شیرین نمیشــــود

سه حبـــه ، چهار ، پنج اصلاً تو بگــو یک دنیـــــــــا قنـــد ،در این دنیای تلخ ،

نه اگـــر تــو نباشــــی فالِ این زندگــــــــــی ،شیرین نمیشـــــود.

هستم اما

تلخ تر... بیشتر... تنهاتر

در شبان غم تنهایی خویش

عابد چشم سخنگوی توام

من در این تاریکی

من در این تیره شب جانفرسا

زائر ظلمت گیسوی توام

 امشب از آن شب هایی است که دلم هوای آغوشت را کرده

افسوس

که جز پاهای بغل کرده ام مهمان دیگری ندارم 

بیا برویم اِنتهای آیینه یِ من سایه ای را پیدا کنیم

بیا برویم آنجا که خیالمان پر زده است،خودمان را پیدا کنیم

من آیینه را می آورم، تو هم اندکی لحظه های رفته مان را بیاور

بیا برویم ،خواب معجزه ببینیم

تا شاید دیگر هیچ خاطری میانِ کتابها جا نماند.

آسان نیست در پس خنده های مصنوعی

گریه های دلت را ، در بی پناهیت

در پشت هزاران دروغ پنهان کنی . . .

 بهار و این همه دلتنگی ؟! …

نه ،

شاید فرشته ای فصل ها را به اشتباه ورق زده باشد!

جواب سلام را با علیک بده ،

جواب تشکر را با تواضع،

جواب کینه را با گذشت،

جواب بی مهری را با محبت،

جواب ترس را با جرأت،

جواب دروغ را با راستی،

جواب دشمنی را با دوستی،

جواب زشتی را به زیبایی،

جواب توهم را به روشنی،

جواب خشم را به صبوری،

جواب سرد را به گرمی،

جواب نامردی را با مردانگی،

جواب همدلی را با رازداری،

جواب پشتکار را با تشویق،

جواب اعتماد را بی ریا،

جواب بی تفاوت را با التفات،

جواب یکرنگی را با اطمینان،

جواب مسئولیت را با وجدان،

جواب حسادت را با اغماض،

جواب خواهش را بی غرور،

جواب دورنگی را با خلوص،

جواب بی ادب را با سکوت،

جواب نگاه مهربان را با لبخند،

جواب لبخند را با خنده،

جواب دلمرده را با امید،

جواب منتظر را با نوید،

جواب گناه را با بخشش،

هیچ وقت هیچ چیز و هیچ کس را بی جواب نگذار، مطمئن باش هر جوابی بدهی ،یک روزی ، یک جوری ،

یک جایی به تو باز می گردد …

خيانت کرده ام .... آری

و بر عشق تو می خندم

دو چشمت را خودم امشب

به روی خویش می بندم

خيانت کرده ام .... آری

نمی دانی و می گویم

بدان راهی دگر بی تو

برای عشق می جویم

وفایم را ندیدی که

خيانت را ببین حالا

دل تنگم ندیدی که

دل سنگم ببین اما

ندیدی غرق احساسم

ندیدی گریه هایم را

خيانت کرده ام تا تو

ببینی خنده هایم را

خيانت کرده ام .... آری

چه خشنودم که می دانی

مکن اندیشه باطل

که قلبم را بسوزانی

باز هر کوچه و بازار شده وادی ماتم

پايان عشق

باران

یا

دوشِ آب،

چه فرقی می‌کند؟

وقتی عاشقی

زیرِ هیچ‌کدام

آواز نخواند…

گلوی آدم را

باید گاهی بتراشند

تا برای دلتنگی های تازه جا باز شود.

دلتنگی هایی که جایشان نه در دل

که در گلوی آدم است

دلتنگی هایی که می توانند آدم را خفه کنند. . .

     باز امروز حق صدایم کرده است          وارد مهمان سرایم کرده است

    با همه نقصی که در من بوده است       باز هم او دعوتم بنموده است

    باز مولا سفره داری می کند              دعوت از عبد فراری می کند.

حلول ماه مبارک رمضان مبارک.

سحر و افطار التماس دعا دارم.

زندگی یعنی چکیدن همچو شمع از گرمی عشق

زندگی یعنــی لطافت گم شدن در نـــرمی عشق

زنـــدگی یعنی دویدن بی امـــان در وادی عــشق

رفتــــن و آخــــر رسیــــدن بر در آبـــادی عشـــق

می توان هـــر لحظه هر جا عاشـق و دلداده بود 

پر غـــرور چون آبشــــاران بودن اما ســـاده بــود

می شـــود اندوه شـــب را از نگاه صبــح فهمیـــد

یا به وقت ریـــزش اشــک شادی بگذشــته را دید

می توان در گریــــه ابــر با خیال غنـــچه خوش بود

زایـــش آینـــــده را در هر خــــزانی دید و آســــود

 سالها پيش

وقتی که کودک بودم

سر هر كوچه كسی بود

كه چينی ها را بند ميزد

با عشق

و من آن روز به خود ميگفتم

آخر اين هم شد كار؟!

ولی امروز كه ديگر خبری از او نيست

نقش يك دل كه به روی چينيست

تركی دارد

و من

در به در

در پی بند زنی می گردم.

گاهی گمان نمی کنی، ولی می شود!

گاهی نمی شود که نمی شود که نمی شود!

گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است

گاهی نگفته،قرعه به نام تو می شود

گاهی گدای گدای گدایی و بخت یار نیست!

گاهی تمام شهر گدای تو می شود.

                                      دکتر علی شریعتی

وقتی تو با من نیستی از من چه می ماند

از من جز این هر لحظه فرسودن چه می ماند

از من چه می ماند جز این تکرار پی در پی

تکرار من در من مگر از من چه می ماند

غیر از خیالی خسته از تکرار تنهایی

غیر از غباری در لباس تن چه می ماند

از روزهای دیر بی فردا چه می آید؟

از لحظه های رفته ی روشن چه می ماند؟